 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Verhalen over de belevenissen van KubbHW
Blokkie Om op het OWKIK 2011
's Ochtends om een uur of 8 gingen we op weg vanuit Oud-Beijerland voor een rit van zo'n 200 km van de Hoeksche Waard naar Hippolytushoef op het voormalige waddeneiland Wieringen. We waren er zo rond kwart over tien. Nog even een praatje met andere bekende kubbteams, een kopje thee in de kantine en nog snel even een paar stokken en kubb gooien. Ons laatste potje kubb dateerde namelijk van ons eigen KubbHW toernooi half september, dus zo'n 5 maanden geleden. Van andere teams begrepen we dat er nog wel wat geoefend was, er waren zelfs teams die dit jaar al een toernooi hadden gespeeld, maar bij ons was het er niet van gekomen nog even te oefenen. We moesten het doen met ons talent... Het toernooi had 27 deelnemende teams, verdeeld over 4 poules. Wij zaten in poule "Blauw", een poule van 7 teams. In de poules werden per wedstrijd altijd 2 sets gespeeld en de nummers 1 en 2 van de poule gingen door naar de kwartfinales. In onze poule zaten onder andere The Sticks 1 (vorig jaar als 3e geëindigd) en [OHC] 2 ([OHC] is Belgisch Kampioen 2010). Het toernooi begon om 11.00 uur. De volgorde van de te spelen wedstrijden stond niet vast. Ons idee is dan altijd om niet direct tegen de sterkst geachte teams in de poule te beginnen, maar deze keer kwam het toch zo uit dat onze eerste wedstrijd was tegen The Sticks 1 uit Amsterdam. Vorig jaar hadden we ze in de kwartfinale zien winnen van onze vrienden De Blauwvingers, die dit jaar helaas niet van de partij konden zijn. We wonnen echter met 2-0. Een goed begin van de dag dus. Onze volgende tegenstanders waren de heren van kubbclub Amstelmeer. Vorig jaar waren ze nog als een na laatste in hun poule geëindigd, maar blijkbaar hadden ze een jaar lang aardig geoefend. We wonnen weliswaar de 1e set, maar verloren de 2e: 1-1. Oeps... eerst maar even pauze houden. Gelukkig boden de hamburgers troost. Het Friese team Buten Boarsje (ondanks dat het een indoor toernooi was, hadden ze als teamnaam toch voor "buiten spelen" gekozen) was onze tegenstander in de 3e pot van die dag. We hadden blijkbaar die dag een beetje een "second-set-syndrom", dus het kostte wat tijd en moeite, maar we wonnen toch met 2-0. In de 4e partij van de dag speelde we tegen K&C Koopman uit Opmeer. We wonnen de 1e set, maar werden compleet overklast in de 2e set. Nou ja... bijna dan. Met de eerste 5 werpstokken gooiden ze alle 5 de kubbs op onze achterlijn om, dus ze mochten direct in de 1e beurt al op de koning gooien. Ze gooiden raak, de koning verschoof een paar centimeter, maar... viel níet om! De set was nog niet verloren. Sterker nog: binnen no-time keerden de kansen. Tot nu toe hadden al onze sets vrij lang geduurd, maar deze set wonnen we nog behoorlijk vlot. Alweer een 2-0 dus. De een na laatste pot was tegen K3. Nee, niet die 3 jonge meiden met haarkleuren blond, zwart en rood, maar 3 dames met haarkleur grijs. Ook deze partij wonnen we met 2-0. We stonden toen fier aan kop in het klassement "het langzaamste team van het toernooi" en gedeeld eerste in de poule met team [OHC] 2. De laatste partij in de poule ging dus niet meer over wie er door ging naar de kwartfinales, we waren allebei door, maar wie nummer 1 en wie nummer 2 in de poule zou worden. Nou hadden we vorig jaar ook tegen een team van [OHC] gespeeld, speelden 1-1 en verloren de shoot-out voor de kwartfinales. Wat opvalt is dat zij fabuleus goed zijn in het in een groepje gooien van de kubbs. Zij doen dit met chirugische precisie, nét over de middellijn, in het rechterhoekje. Zo dwingen ze je ook nog om de kubbs naar binnen rechtop te zetten, want je mag kubbs die maar half in de goede helft liggen, natuurlijk niet zo rechtop zetten dat ze uit zouden staan. Gelukkig lukte het ons ook steeds om een aardig groepje te gooien en de veldkubbs om te gooien. Zo kwamen we in de 1e set in een situatie dat we steeds 4 veldkubbs in elkaars helft moesten gooien, deze steeds ook netjes omgooiden, maar steeds geen kubbs van elkaar op de achterlijn wisten om te gooien. Inmiddels was het 4 uur geworden en wilde de organistatie graag met de kwartfinales kunnen beginnen. Maar onze partij was nog niet af. Wel werd besloten om onze partij in te korten tot slechts 1 set. Juist op dat moment liet [OHC] 2 twee veldkubbs staan. We mochten oplopen tot haast de middellijn en wisten de set vrij snel te winnen. De kwartfinales konden dus toch nog rond 4 uur beginnen. Wij hadden deze kwartfinales bereikt als poulewinnaar! In de kwartfinale (vanaf nu werd gespeeld volgens het best-of-three-systeem) kwamen we te spelen tegen De Lösse Pøls, de jongens die jaarlijks het NK Kubb in Nijeveen organiseren. Zij bleken echter een maatje te groot. We wonnen nog wel de eerste set, maar verloren uiteindelijk met 2-1 van deze latere finalisten. We zijn nog gebleven om de halve finales en de finale te bekijken. Dit kon gelukkig vanuit de warme kantine, want ondanks dat het een indoor toernooi betrof, was het toch flink koud. Rond 19.00 uur won [OHC] 1 de finale en zat het toernooi erop. De prijsuitreiking, nog even wat napraten en vooruitkijken naar volgende toernooien en toen zijn we huiswaards gegaan. Om 21.45 uur waren we thuis, na weer een bijzonder leuke en geslaagde kubb dag! Wat ons betreft mag de lente nu beginnen, zodat we snel het outdoor seizoen kunnen openen! Bekijk ook de foto's van het OWKIK 2011 in het fotoalbum op deze site.
Blokkie Om naar Open Wierings Kampioenschap Indoor
Kubb 2010   Op
ons kubbtoernooi op 3 oktober 2009 in Oud-Beijerland kondigde de Holtjers
het al aan: op zaterdag 27 februari zouden ze een indoor kubbtoernooi
gaan houden in een mangage in Hippolytushoef, op het voormalige waddeneiland
Wieringen: het Open Wierings Kampioenschap Indoor Kubb 2010 (ofwel: OWKIK
2010). En dat klonk ons natuurlijk als muziek in de oren. Immers: zo vaak
kun je niet een potje kubb spelen in de wintermaanden en sowieso kun je
in Nederland (nog) niet zo heel veel toernooien spelen. Toen begin december
de inschrijving voor het toernooi open ging, heeft onze inschrijving dan
ook niet lang op zich laten wachten.Het toernooi zou een 3 tegen 3 toernooi zijn. En als je met meer dan drie spelers was, mocht je alleen per set van speler wisselen, niet tijdens de set. Wij waren met z'n drieën: Robert, Ton en Tony. We hadden nog wel wat getwijfeld over de teamnaam: "Blokkie Om" (de naam waaronder we aan het NK 2009 hadden meegedaan) of "KubbHW" (van onze website KubbHW.nl). Uiteindelijk werd het "KubbHW team Blokkie Om". Dat gaf nog wel wat verwarring: Op het toernooi bleken we op alle formulieren als "Blokkie Om" te staan, terwijl op onze bodywarmers "KubbHW.nl" stond afgedrukt. Tegenstanders snapten niet altijd tegen wie ze nou aan het spelen waren. Ook kregen we vragen waar dat "HW" nou voor stond: Heerhugowaard ofzo? Maar goed. "HW" stond dus voor "Hoeksche Waard", het eiland waarvan we die zaterdag de 27 op acht uur 's ochtends vertrokken voor een rit van 175 km naar Hippolytushoef. Zo tegen kwart over tien kwamen we aan bij de manage van de Wironruiters in Hippolytushoef. De afslag niet gemist, anders had ons dat een retourtje Afsluitdijk gekost. Het toernooi zou om 11:00 uur beginnen, dus we ruim op tijd en hadden nog genoeg tijd om even bij te praten met onze vrienden van Kubbclub De Blauwvingers, die we direct bij binnenkomst tegen kwamen, en om even wat te drinken.
Voor het toernooi hadden zich 28 teams ingeschreven. Er werd dus gespeeld in 4 poules van 7 teams. Wij waren terechtgekomen in poule 1 en moesten spelen tegen "Ansink Accountancy Heren", "de Gammele Bende", "Helder", "KC Slingerweg", "OHC 1" en "team Munchen". Dat laatste team had zich echter af moeten melden voor het toernooi. Dat betekende voor ons dus helaas een potje kubb minder spelen. Maar het had ook z'n voordelen: al voordat we ook maar één stok gegooid hadden, hadden we onze eerste wedstrijd al met 2-0 reglementair gewonnen. Om 11:00 uur startte het toernooi. De volgorde van de wedstrijden was niet bepaald, dus min of meer toevallig was "Ansink Accountancy Heren" onze eerste tegenstander. Nou ja, helemaal toevallig was het niet. Omdat we al zo lang niet gespeeld hadden, leek het me niet verstandig om direct tegen een ervaren team te gaan spelen. "KC Slingerweg" speelde al jaren en was ook het afgelopen NK weer tot de halve finales gekomen. En ook van "OHC" wisten we dat ze vaker speelden. "OHC" was zelfs met twee teams present op dit toernooi en het team in onze poule was zelfs "OHC 1". Deze teams nog even ontlopen en er eerst even een beetje weer inkomen, dacht ik dus. Nou, dat was dus niet echt nodig. Met onze vorm zat het wel goed, want we wonnen onze eerste partij binnen een kwartier met 2-0. Zowel wij als de "Ansink Accountancy Heren" keken daar toch wel een beetje van op. Dit was wel een erg vlot potje. We konden dus al snel goed nieuws melden aan het thuisfront via Twitter. Ik heb namelijk sinds januari 2010 een Twitteraccount aangemaakt voor KubbHW en op onze site kun je de berichten (de "tweets") volgen. Dit was het eerste toernooi waarbij mensen ons via deze tweets "live" konden volgen. Ons tweede potje ging tegen "Helder". Ook dit potje wonnen we met 2-0. We begonnen er vertrouwen in te krijgen, dus toen "KC Slingerweg" ons vroeg om het volgende potje tegen hen te spelen, durfden we dat best aan. Maar eerst even wat drinken in de kantine. Want hoewel het een indoortoernooi was, was het best wel koud in de hal van de manage. 't Was maar goed dat onze teamkledij uit bodywarmers bestond, want als het een T-shirt geweest was, had het verstopt gebleven onder een trui of jas, zoals bij veel andere teams. De eerste set tegen "KC Slingerweg" verloren we kansloos. Oeps. Afgemeten aan onze eerste twee potjes dachten we goed aan het spelen te zijn, maar "KC Slingerweg" was toch wel een heel tandje beter. In de tweede set ging het gelukkig beter. Hier en daar roken we kansjes en even hadden we de hoop op een gelijkspel (in de poules werd gespeeld over twee sets, het werd dus 2-0, 0-2 of 1-1), maar helaas verloren we ook deze set. Het was inmiddels tegen half twee. In de kantine verkochten ze broodjes hamburger en dat trok ons inmiddels bijzonder aan. Hadden we direct even tijd om ons te herpakken, want we moesten nog twee potjes spelen en de nummers 1 en 2 uit de poules zouden doorgaan naar de kwartfinales, dus als we de laatste twee potjes een goed resultaat zouden weten te halen, hadden we nog alle kans om door te gaan naar de volgende ronde. Het werden zelfs twee broodjes hamburger, maar toen waren we er ook weer echt helemaal klaar voor! De volgende tegenstander was "De Gammele Bende". Een ietwat verwarrende naam, want ons toernooi in Oud-Beijerland was gewonnen door "De Gammele Bende". Maar dit was een ander team. De namen "De Gammele Bende" en "De Holtjers" worden beide door elkaar gebruikt. Op het OWKIK deed onder beide namen een team mee. Het team dat ons toernooi had gewonnen, speelde op dit toernooi als "De Holtjers". Als we daar tegen hadden moeten spelen, was het waarschijnlijk een hele kluif geweest, maar van "De Gammele Bende" wonnen we met 2-0. Inmiddels was wel duidelijk dat "KC Slingerweg" de poulefase wel zou overleven. En voor het tweede team dat door zou gaan, bleven er nog twee teams over: wijzelf en "OHC 1". En laat dat nou net onze laatste tegenstander in de poule zijn. Een belangrijk potje dus! De winnaar zou doorgaan naar de kwartfinales. "OHC" is een kubbteam uit Heist-op-den-Berg in België. Ze hadden het er voor over gehad om zo'n 275 km te rijden voor dit toernooi, 100 km meer dan ons dus nog. Al snel werd duidelijk dat we in "OHC1" inderdaad een geoefende tegenstander troffen en dat het niet hun bedoeling was die 275 km alleen voor een paar potjes kubb in de poulefase afgelegd te hebben. Dat hadden we vooraf dus wel goed ingeschat. Naast dat ze duidelijk goed gooiden, viel ons direct ook op dat ze een bijzondere, en voor ons onbekende, tactiek hadden bij het gooien van de kubbs: alle kubbs werden steeds net over de middellijn gegooid en helemaal langs de zijlijn in het hoekje van de speelhelft, dus bij het middenpaaltje, voor ons helemaal links, voor henzelf helemaal rechts. En een van hen had dit kunstje buitengewoon goed onder de knie, want hij wist de kubbs ook steeds met uiterste precisie op dit plekje te doen landen. Iemand vertelde ons dat dit ook wel de "Zweedse methode" wordt genoemd en tot doel had de tegenstander (in dit geval ons dus) te dwingen de kubbs bij het rechtop zetten te dwingen naar elkaar toe te kantelen. Immers: als een kubb een deel uit ligt, over de middellijn of over de zijlijn, hadden we geen keuze welke kant op te kantelen. En doordat zo de kubbs steeds goed in een groepje stonden, lukte het ze ook steeds goed om bij het omgooien van de veldkubbs meerdere kubbs tegelijk om te gooien. Voor ons als tegenstander best een behoorlijk frustrerende tactiek!
In de poule betekende dit dat "KC Slingerweg" op plaats 1 in de poule eindigde en dat "OHC 1" samen met ons de tweede plaats deelde. En omdat het 1-1 gelijkspel ook betekende dat het onderling resultaat gelijk was, zou een shoot-out de beslissing moeten brengen wie door zou gaan naar de kwartfinales. Nu vinden wij het spelen van een shoot-out toch een beetje een loterij. Vergelijk het met penalty's bij voetbal. Omdat er nog voldoende tijd was in het toernooischema, stelden wij voor om een derde set te spelen. Onze tegenstanders voelden daar ook wel wat voor en zelfs iemand van de organisatie. Maar juist toen deze op weg ging om het toch nog even te overleggen, begon iemand anders van de organisatie rond te roepen dat er een shoot-out gespeeld zou gaan worden.
Prompt kreeg ik een sms-je van m'n zusje: "Jammer dat jullie niet door zijn naar de volgende ronde." Dat twitteren deed ik dus niet voor niets: er werd met ons meegeleefd... Onze vrienden van "De Blauwvingers" moesten ook een shoot-out spelen, maar in dit geval om te bepalen wie er eerste in de poule zou worden, want door waren ze sowieso. Zij wonnen hun shoot-out wel. Natuurlijk gingen wij ze in de kwartfinales aanmoedigen. Konden we gelijk ook wat foto's nemen, zodat zij ook wat foto's hadden waar ze met z'n drieën opstonden. Eerder hadden ze dat andersom ook voor ons gedaan. (Zie de foto's in het fotoalbum op deze site.)
We hebben nog even wat gedronken met "De Blauwvingers" en hebben daarna nog enkele wedstrijden "als neutrale toeschouwer" bekeken tot en met de finale. In deze finale stonden "OHC 1" en "De Holtjers" tegenover elkaar en werd het uiteindelijk 1-2 voor "De Holtjers". Ofwel: het team dat het NK 2009 en ook ons eigen oktHW 2009 had gewonnen, won ook dit toernooi. Na nog even kort wat te hebben nagepraat, waarbij "OHC" ons nog uitnodigde voor het toernooi dat zij in mei zouden gaan organiseren, en natuurlijk de prijsuitreiking te hebben bijgewoond, gingen we iets over zevenen huiswaarts. Onderweg nog even wat gegeten en zo ongeveer kwart over tien waren we thuis van een bijzonder leuke dag. Wat ons betreft wordt zo'n indoor kubbtoernooi een jaarlijkse traditie. Maar nu was het tijd voor het buitenseizoen! En wellicht tijd om eens te gaan oefenen op die "Zweedse methode"...
Open Kubb Toernooi Hoeksche Waard 2009 Het is zaterdagavond 20 juni 2009. We zitten met z’n vijven in de auto, onderweg naar huis. We zijn zojuist de hele dag op het NK Kubb in Nijeveen zijn geweest, het eerste kubbtoernooi waar we aan mee hebben gedaan. Moe van een erg leuke dag. Jammer dat zo’n toernooi maar één keer per jaar wordt georganiseerd. Zo met elkaar pratend in de auto kwam het idee op om zelf ook eens een kubbtoernooi te gaan organiseren. Na de zomervakantie zat het idee nog steeds in m’n hoofd. Sterker nog: zo ’s avonds voor het slapen gaan ik heb al best het één en ander uitgedacht. Mogelijke locaties, mogelijke toernooischema’s, wat toernooiregels, enz. Ook had ik bedacht om te werken met teams van 3 leden (dan heb je gemakkelijker een team bij elkaar dan met teams van 6 én kan elk teamlid meer dan één stok gooien) en het toernooi te houden op 3 oktober. En met die laatste twee dingen in gedachte had ik inmiddels ook ideeën voor een naam van het toernooi: als het nou iets zou worden als “open kubb toernooi”, kon je dit afkorten tot “okt”. Net als dat je “oktober” afkort tot “okt”. De naam zou dus iets moeten worden met “3 okt” erin: een combinatie van “3 spelers”, “3 oktober” en “open kubb toernooi”.Robert wilde wel meewerken met de organisatie van het toernooi. We moesten onderhand wel met het organiseren starten, want als we een vergunning nodig zouden hebben, zouden we dit 6 weken van tevoren aan moeten vragen bij de gemeente. Gelukkig had de gemeente Oud-Beijerland een checklist op haar website staan of je een vergunning moest aanvragen of dat alleen een melding voldoende zou zijn. We kwamen er achter dat we, als we na 12.00 uur zouden beginnen met het toernooi, met een melding konden volstaan. Dat gaf in elk geval wat lucht, want een melding hoefde pas een week voor het toernooi ingeleverd te worden. Niet dat we nu rustig aan konden doen, we moesten immers ook nog teams gaan zoeken en dat zou ook best even tijd in beslag nemen.
Volgende vragen: Hoe komen we aan voldoende kubbsets? En hoeveel gaat alles kosten, ofwel: hoeveel inschrijfgeld moeten we de teams laten betalen. Sets zijn via internet te bestellen, maar ze zijn best duur. Ook heb je nog andere kosten, naast de sets. Maar je wilt het inschrijfgeld ook niet te hoog maken, want dat mag zeker geen drempel zijn voor team, die het spel wellicht nog niet kennen, om mee te doen met het toernooi. Uiteindelijk kregen we een aanbod van de schoonfamilie van m’n zus. Zij hebben een vakantiehuisje in Zweden, waar zij in september naar toe gingen. Bij hun vorige bezoek, in de zomervakantie, hebben zij een kubbset in Zweden gekocht, met de juiste afmetingen en veel goedkoper dan de sets via internet. Zij wilden wel een aantal sets uit Zweden meenemen. Bovendien had ik zelf een set en konden we twee sets lenen van vrienden. Al met al kwamen we op een inschrijfgeld van 15 euro per team.
Het liep echter geen storm. Op een gegeven moment hadden we er een hard hoofd in dat we het toernooi door konden laten gaan. Maar uiteindelijk hebben we zo’n 50 deelnemers gevonden, verdeeld over twaalf teams van drie of meer personen: vijf teams uit de Hoeksche Waard, zes teams uit de rest van Nederland en zelfs één team uit België. Het toernooi kon doorgaan! Tijd dus om het meldingsformulier op het gemeentehuis te brengen. Maar dat bleek niet zomaar afgeven. Het bleek een demo in ambtelijke bureaucratie te worden. Het formulier moest ter plekke door een ambtenaar gelezen en beoordeeld worden. Ze verzonk in een minutenlang gepeins. “Mmmm…. tja…euh…ik geloof niet dat dit het juiste formulier is.” Ik vroeg mij af waarom niet. “Tja, er zijn meerdere formulieren en misschien had u toch een ander formulier moeten hebben.” Ik vroeg: “Welk formulier dan?” “Tja, dit formulier dus niet.” En zo ging het even door. Vervolgens kwamen er stapels formulieren op het bureau die door de mevrouw doorzocht werden. En daar kwam uiteindelijk de checklist uit, om te bepalen of je een vergunning nodig had of dat een melding voldoende was. Eindelijk had ik antwoord op mijn vraag: de mevrouw vroeg zich af of ik wellicht tóch een vergunning nodig had. Ik legde uit dat ik deze checklist gebruikt had (maximaal 1 dag, niet meer dan 100 personen, tussen 12.00 en 23.00 uur, niet meer dan 2 straten omvattend, geen luide muziek, geen belemmering voor verkeer, hulpdiensten of parkeren, slecht kleine objecten geplaatst) en ik tot de conclusie was gekomen dat een melding voldoende was. Maar de ambtenaar bleef maar aan het twijfelen.
Een week later viel de vergunning in de bus. Net op tijd voor het toernooi. Inmiddels waren we er klaar voor. Bordjes met nummers van de velden gemaakt, bodywarmers (voor de herkenbaarheid van de organisatie) bedrukt, toernooireglement opgesteld en naar de teamcaptains verzonden, bokalen voor de 1e en 2e prijs gemaakt, prijsjes gekocht, enz. Niets kon een succesvol toernooi meer in de weg staan. Nou ja, niets. Alleen misschien het weer nog… Het was al wekenlang schitterend nazomerweer. Het laatste weekend van september was, zoals door m’n zwager al voorspeld, schitterend weer. We hadden die dag onze bodywarmers niet eens kúnnen gebruiken, want daar was het echt véél te warm voor geweest. Maar dan 3 oktober. De weersvoorspellingen liepen nogal uiteen. Men was het er over eens dat de temperatuur wel wat zou dalen en dat er wat meer wind zou komen. Volgens Buienradar en Weeronline zou het echter wel droog blijven, in ieder geval tot in de avond althans. Zij voorspelden 0% kans op regen. Echter, Ed Aldus van TV Rijnmond zag het anders: hij voorspelde 100% kans op regen. En niet een paar spettertjes, maar zeker zo’n 5 of 6 millimeter!
Ik deed net of ik mij er niet druk om maakte. Vrolijk zette ik zelfs screendumps van Buienradar op KubbHW.nl met die voorspelling van 0% regen. Zodat bij niemand het idee op zou kunnen komen zich alsnog af te melden vanwege het weer. Ook als iemand me vroeg of het toch allemaal wel door zou gaan met dat slechte weer op komst, pakte ik m’n mobieltje en liet de voorspelling op Buienradar zien: “Wat nou regen? ’t Wordt schitterend weer!” lachte ik. OK, voor ’s avonds gaven ze wel wat buien op, maar dan was het toernooi al lang afgelopen. En toen ook Ed Aldus z’n voorspelling van 100% kans op regen bijstelde tot 60% begon ik ook bijna zelf te geloven dat het droog zou blijven… De laatste dagen voor het toernooi kwamen Robert en ik nog een paar keer bij elkaar om de laatste dingetjes te regelen. Nog één keer een mailtje naar de teamcaptains, nog één keer het toernooischema en toernooireglement doornemen, afspreken wie wat nog zou doen, enz. Robert zou de prijzen gaan kopen, ik maakte de bordjes voor bij de wedstrijdtafel en de veldjes, enz. En toen was het 3 oktober: de grote dag. We hadden om 10 uur bij mij afgesproken om alles in de auto te laden en vervolgens naar de Oude Tol te gaan. Uiteindelijk waren we echter wel wat laat op de Oude Tol. We moesten haast gaan maken. Het eerste team, team Hemelrijk van Vereniging Kubb Amsterdam, was zelfs al gearriveerd. Gelukkig hielpen ze ons mee met het uitladen van de auto, het uitzetten van de velden en het neerzetten en inrichten van de partytent met daarin de wedstrijdtafel. Langzaamaan kwamen er steeds meer teams opdagen. Gelukkig ook de teams waarvan we kubbsets konden lenen en het team van de m’n zus met de sets uit Zweden. Opeens schoot door m’n hoofd dat we toch wel een probleem hadden gehad als een van deze teams per ongeluk hun set thuis hadden laten liggen. Maar gelukkig ging het goed. Tegen twaalven konden we de teamcaptains bij elkaar roepen, het reglement en het wedstrijdschema uitdelen en zo konden we mooi op tijd beginnen.
Het waaide wel flink en je voelde zelfs wat lichte regen. Gelukkig niet zo dat dit het spelen in de weg stond. Misschien moest je even je jackje aandoen, maar ’t zou toch zo wel weer over gaan? Niet dus. De wind werd alleen maar meer en ook de regen bleef van tijd tot tijd maar komen. Blijkbaar vinden ze bij Buienradar motregen geen echte regen. Nu konden we heus wel door blijven spelen hoor, maar echt prettig was anders. Met de wind erbij werd het ook nog best fris. Maar het was niet anders. En, zoals een van de teams later schreef: “Lekker even uitwaaien in de Hoeksche Waard” had ook wel z’n charmes. Wat lastiger was, was dat direct het toernooischema in de war liep. We hadden voor elke wedstrijd 45 minuten gepland, maar direct in de eerste ronde kwamen twee teams tegenover elkaar waar de kubbs niet altijd even vlot omgingen en die ook nog eens gewaagd aan elkaar waren. Na bijna een uur stond het 1-1 in sets. Omdat wedstrijden gingen om twee gewonnen sets (best-of-three) was dus eigenlijk nog een derde set nodig. Maar we besloten maar om die derde set even te laten zitten. Misschien kwam het later op de dag nog een keer uit om deze set te spelen en misschien zou het niet eens uitmaken voor de poulestand. De derde set toch gewoon spelen zou het hele toernooischema in de war laten lopen en de andere teams in de poule zouden dan veel te lang moeten wachten.
De volledige uitslagen lees je in onderstaand PDF-document. Natuurlijk zijn er ook foto's!
Kubbteam 'Blokkie Om' naar NK Kubb In de zomer van 2008 vond ik de site van Kubb Club De Lösse Pøls en las ik dat zij elk jaar een Open Nederlands Kampioenschap Kubb organiseren. En ook vond ik de site Kubbspel.be en zag dat er inmiddels ook jaarlijks een Belgische Kampioenschap wordt gehouden. Maar helaas, het NK was net voorbij en voor het BK konden alleen teams uit België zich inschrijven. Ik speelde inmiddels regelmatig een potje kubb, thuis in Oud-Beijerland, en ook had ik het spel heel veel gespeeld in de zomervakantie op de camping. Het zou me best eens leuk lijken om eens aan een toernooi mee te doen, maar voor 2008 zat het er dus niet in. Op zaterdag 23 augustus 2008 ben ik wel een kijkje wezen nemen op het BK in Gent. Het is toch wel heel bijzonder als je tot nu toe hooguit met z'n vieren kubb gespeeld hebt en je dan opeens 48 teams van minstens 6 personen, dus zo'n 300 mensen tegelijk kubb ziet spelen. Het goot die dag van de regen, dus ik ben niet lang gebleven, maar mijn besluit stond vast: Als er in 2009 weer een NK zou zijn, wilde ik met een team meedoen. Thuis er al even over gehad met Ton, waarmee ik tot nu toe meestal speelde, maar 27 juni was nog ver. Begin april 2009 las ik dat de inschrijving voor het NK 2009 was geopend en ben ik eens concreet rond gaan vragen. Ton was meteen ook enthousiast. Jeroen, die ik op de camping via het kubb spelen had leren kennen en waarmee inmiddels een vriendschap was ontstaan, wilde ook direct meedoen. Ook Stijn wilde best meedoen, maar helaas, hij mocht niet van zijn vrouw. (Hij was even vergeten dat zijn vrouw op 27 juni jarig was...) Andere vrienden, Robert en John, wilden ook best meedoen. En via Ton kwam Peter er nog bij, die bij Ton in de straat woont. We hadden een team! Het team werd 'Blokkie Om' gedoopt. Natuurlijk omdat bij kubb blokjes omgegooid moeten worden, maar ook omdat het veld waarop we altijd spelen een blokkie om lopen is. Het team werd ingeschreven, shirts werden ontworpen, er werd afgesproken hoe en hoe laat we zouden gaan en natuurlijk werd er ook geoefend. Nou was daar een klein probleempje bij: Ton, Robert, John, Peter en ik komen uit Oud-Beijerland, maar Jeroen komt uit Zwolle. Nu hebben we natuurlijk regelmatig afzonderlijk in Oud-Beijerland en in Zwolle gespeeld, maar een keer met het complete team is natuurlijk ook wel leuk. Ook om elkaar te leren kennen, een beetje teamspirit op te bouwen en om een teamfoto te maken, zodat we een stukje in de lokale kranten konden proberen te krijgen (om zo wellicht wat meer mensen in de Hoeksche Waard enthousiast voor kubb te maken).
En toen de grote dag: zaterdag 27 juni. Naar aanleiding van de reistijd van Jeroen vanuit Zwolle de afgelopen week, hadden we toch nog maar een kwartiertje eerder afgesproken: om kwart voor zeven verzamelden we ons bij Ton. De een wat wakkerder dan de ander. Zo had Peter de avond ervoor een bruiloft gehad en een wel erg kort nachtje gehad. Maar we moesten nog zo'n twee en een half uur in de auto, dus dan moest hij onderweg nog maar een tukkie doen. En al snel kregen we een sms-je van Jeroen: ook hij was die ochtend al vroeg wakker en was er inmiddels helemaal klaar voor. De reis ging voorspoedig. Onderweg keken we onze ogen uit naar alle motoren die op weg waren naar de TT in Assen. Op een parkeerplaats net voorbij Zwolle troffen we Jeroen, zodat we met het hele team tegelijk in Nijeveen aan zouden komen. We waren er zo rond kwart over negen. Het toernooi zou om tien uur beginnen en we moesten ons uiterlijk om half tien melden bij de wedstrijdtafel, dus we waren mooi op tijd. Papieren opgehaald bij de wedstrijdtafel. En even een blik geworpen op de wisseltrofee: een grote houten koning, met daarop de namen van de kampioenen van de afgelopen vijf jaren. We hadden dus nog even tijd om te 'acclimatiseren'. Het toernooi vond plaats op het veld van de plaatselijke voetbalvereniging. Het veld zag er toch wel bijzonder uit: een heel voetbalveld vol met kubbspellen, netjes opgesteld op een rij. Naast het terrein van de voetbalvereniging was een recreatieplas met een strandje en een zwemsteiger, waar ook een kleine tijdelijke camping was, voor de deelnemers die de nacht voor en na het toernooi bleven overnachten. Gelukkig was er ook een kantine. Een kopje koffie of thee ging er wel in. Gelijk ook even de papieren doorlezen die we gekregen hadden: het toernooireglement en het speelschema. Er bleken 48 teams mee te doen, verdeeld over 8 poules van 6 teams. In elke poule speelde je tegen elke poulegenoot een best-of-three wedstrijd (dus wie het eerste twee sets gewonnen had). De volgorde van de wedstrijden moest je onderling zelf bepalen, want de lengte van een kubbwedstrijd staat immers niet vast. Van elke poule ging alleen de winnaar door naar de volgende ronde: een knock-out systeem met kwartfinales, halve finales en uiteindelijke de finale. Wij zaten in poule F, samen met 'Karel uit Brussel etc.', 'De getrainde pols', de 'Huppelkubbjes', 'K(l)ubb Ongeregeld' en 'De Kazerne'. Met name die laatste naam kwam me ietwat bekend voor. Waar had ik die toch meer gelezen? Even teruggelopen naar de wedstrijdtafel zag ik het: hun naam stond in de wisseltrofee gegraveerd als kampioen van 2005 én 2008. Ja hoor, dat hadden wij weer: alleen de poulewinnaars gaan door en wij komen in de poule met de tweevoudig kampioen... Maar goed, na een laatste instructie van de organisatie ("bij onweer spel laten liggen, schuilen in de kantine en daarna weer verder spelen waar je gebleven was") ging het toernooi tegen tienen van start. Onze eerste tegenstanders waren de 'Huppelkubbjes', een groep van 6 meiden. En ze deden hun naam eer aan. Als wij moesten gooien, gingen ze met z'n zessen huppelend en springend achter de achterlijn staan, om ons af te leiden. Dat werkte. Al snel stonden we achter en lieten zelfs een kubb in het veld staan, zodat zij mochten oplopen. Nou ja, lopen: ze gingen met z'n zessen op een rij op de achterlijn staan en huppelden met z'n zessen tegelijk tot aan de kubb. We maakten kennis met het onderdeel 'psychologische oorlogsvoering' op het toernooi en verloren de eerste set. Een licht verbeten trek kwam over ons gezicht, maar we lieten de moed niet zakken en wonnen de tweede set. Het huppelen was al heel wat minder geworden. Ook de laatste set wonnen wij, zodat we de wedstrijd met 2-1 gewonnen hadden. Op zoek naar een volgende tegenstander. 'De Kazerne' was beschikbaar. Maar was het wel verstandig om direct al tegen dit kampioensteam te gaan spelen? Maar ja, we moesten toch een keer tegen ze spelen en het kwam min of meer zo uit, dus we gingen er maar gewoon voor. Wat opviel was hun concentratie en kalmte. Voor elke worp werd goed de tijd genomen en geconcentreerd gemikt. Zelfs voor het overeind zetten van de veldkubbs werd even de tijd genomen om na te denken. We hadden geen schijn van kans: 0-2 verloren. Tijd om maar eens even pauze te nemen. Even nog een kopje koffie of thee, even nadenken hoe nu verder te gaan. Want eigenlijk wisten we dat we nu uitgeschakeld waren: alleen de nummers 1 gingen door en bij een gelijke stand in de poule gaf het onderlinge resultaat de doorslag. 'De Kazerne' zou dus nog twee potjes moeten verliezen en dat zagen we ze echt niet doen. Wel was het een leerzaam potje. Het belang van concentratie was wel duidelijk. Maar goed, we waren niet voor maar twee potjes naar Nijeveen gekomen. Nog drie potjes in de poule te gaan en desnoods maar 's middags in de verliezerspoule proberen een prijsje te pakken. Onze derde tegenstander was het team met de langste naam van het toernooi: 'Karel Uit Brussel België Neemt Een Leuke Intellectuele Slimme Irritante Smakeloze Doordachte Opmerking Mee'. Door de organisatie wijselijk 'Karel uit Brussel etc.' genoemd. Ook hier speelde de psychologische oorlogsvoering een rol, want steeds bij het neerzetten van veldkubbs, plukten ze een beetje gras en legden dat op de kubb. Maar zoals Ton al opmerkte: "Het leek wel dat hoe meer gras ze er op legden, hoe harder we die kubb omgooide." We wonnen met 2-0. Daarna speelde we tegen 'K(l)ubb Ongeregeld', een jong team uit Nijeveen. Ook dit potje wonnen we met 2-0. Ondertussen werd rondgeroepen dat er hamburgers te koop waren. Het was inmiddels ook wel lunchtijd, dus even pauze voor een hamburger en een colaatje was best welkom. Het bleek ook dat de hamburgerbakkers onze laatste tegenstanders zouden zijn. Team 'De Getrainde Pols', een team van mensen van de voetbalvereniging SVN, waar het toernooi plaatsvond. Na de pauze speelden we tegen hen onze laatste poulewedstrijd en wonnen ook deze met 2-0.
Later die middag waren de verliezerspoules. Wij kwamen in een poule met de teams 'WE&RP', 'Welke kubb heb jij?' en 'The Nebbuk'. In deze poules ging het om slechts één gewonnen set. Het beste was er bij ons echter af. Van 'The Nebbuk' wonnen we met moeite, tegen 'WE&RP' stonden we al snel achter, bleef het eindeloos gelijk op gaan, maar verloren we toch en tegen 'Welke kubb heb jij?' lukte het ook steeds maar niet om de kubbs op de achterlijn te raken, duurde het lang, maar wonnen we wonnen we gelukkig wel. Uiteindelijk hadden we in deze poule dus twee wedstrijden gewonnen en één verloren, precies hetzelfde als 'WE&RP' en 'Welke kubb heb jij?'. Er volgde een 'shoot-out': op de ene achterlijn werden 6 kubbs gezet en vanaf de andere achterlijn moest ieder teamlid proberen zoveel mogelijk kubbs om te gooien. De tos om de volgorde van het gooien te mogen kiezen wonnen we nog wel, maar een blok op de achterlijn omgooien ging de hele verliezerspoule al moeizaam en deze keer lukte het helemaal niet. Kortom: ons toernooi zat er op... Ik moet zeggen dat we, ondanks dat we het echt heel leuk vinden om kubb te spelen, niet echt erg vonden om uitgespeeld te zijn. Het was inmiddels kwart over vijf geweest, het toernooi had voor ons zo'n zeven en een half uur geduurd en de dag al zo'n elf uur. We konden haast niet meer op onze benen staan (les voor volgend jaar: stoeltjes meenemen!). We zijn bij het veld gaan zitten waar de halve finales aan de gang waren, hebben nog even een ijsje op en hebben uiteindelijk ook de finale gekeken. In de finale stonden 'De Holtjers' en 'De Kazerne', onze poulegenoot die volgens mij tot aan de finale alle potjes met 2-0 gewonnen had. Wij waren natuurlijk voor 'De Kazerne', want dan konden we achteraf zeggen uitgeschakeld te zijn door de kampioen en misschien wel de één na beste van het toernooi te zijn geweest. Maar helaas, ze verloren. Het was tegen zeven. Het toernooi was voorbij en de afsluitende barbecue begon. Veel deelnemers deden aan deze barbecue mee, waardoor het nog gezellig druk was en de mogelijkheid er was om nog even lekker na te praten. Wij deelden een tafel met 'De Kazerne'. Aan de ene kant natuurlijk jammer dat we hen in de poule hadden getroffen, aan de andere kant hadden we nu wel een erg leuk contact met elkaar. Als we in een andere poule hadden gezeten, was dat contact er wellicht niet geweest. We hebben zelfs een shirtje geruild! En dat we ook een leuk contact hadden met de 'Huppelkubbjes' en de 'Kubb-fighters' bleek wel uit het feit dat ze speciaal even bij ons langs kwamen om gedag te zeggen toen ze naar huis gingen. Overigens: de 'Kubb-fighters' hadden de finale van de verliezerspoule gewonnen. We hoefden ons er dus ook niet voor te schamen dat we van hen verloren hadden. Rond een uur of acht zijn we naar huis gegaan. 's Avonds zou er nog wel een after-kubb feest zijn, maar ons pijpje was wel zo'n beetje leeg. We wisten dat ons ook nog een autorit van twee uur en een kwartier te wachten stond, dus het was echt wel wijs om naar huis te gaan. Volgend jaar wellicht maar een tentje meenemen, zodat we kunnen overnachten. Door de TT in Assen stonden er 's avonds nogal files, dus uiteindelijk duurde de rit zo'n drie uur en waren we zo rond elf uur pas thuis. Moe en voldaan zoals dat dan heet. Kortom: een geweldige dag, met een resultaat waar we best tevreden mee zijn. Volgend jaar doen we zeker weer mee. En hoewel de organisatie, mede naar aanleiding van ons commentaar, overweegt om dan toch maar weer de eerste twee uit een poule door te laten gaan, overwegen wij sterk om dan gewoon eerste in een poule te worden... (Foto's van het NK vind je in het fotoalbum op deze site)
Een vakantieliefde die gebleven is Soms valt een vakantie ietwat tegen, maar wordt hij goedgemaakt door een vakantieliefde. Zeker als die vakantieliefde dan ook nog eens een blijvertje is. Zo ging het ook bij mij. In de zomer van 2007 ging ik met mijn gezin kamperen in Denemarken, op het eiland Funen. En echt hoor, 't was een mooi land en een mooie camping, maar we hadden die vakantie gewoon niet echt het campinggevoel. Je weet wel: gezellig een praatje met de anderen op de camping, 's avonds lekker voor je tent zitten onder de luifel, kinderen die de hele dag lekker met vriendjes en vriendinnetjes buiten spelen. Deze vakantie was dat dus wat anders: de Denen spraken nauwelijks anders dan Deens dus een praatje zat er niet zo in. Ze deden er ook niet echt moeite voor. Zelfs "goedemorgen" of "eet smakelijk" zat er niet in. En zo'n 95% van de mensen op de camping was Deens. Ook voor ons dochtertje lastig. Er was nog wel een Nederlands gezin op ons veldje, met ook een dochtertje met dezelfde leeftijd als het onze, maar die waren regelmatig weg en gingen ook al eerder weer naar huis. Daarnaast waaide het eigenlijk echt de hele vakantie nogal. Nu zijn wij niet echt zonaanbidders, dus dat het niet zo erg warm was, gaf voor ons niet. 't Was bijna de hele vakantie droog weer, dus we konden doen wat we wilden. Maar door die wind was het 's avonds nooit lekker om eens onder de luifel te gaan zitten. In ruim twee weken hebben we welgeteld één keer 's avonds onder de luifel kunnen zitten! 's Avonds viel ons wel wat op: op veel veldjes waren groepjes Denen bezig met een spel. Op een groot veld stonden allemaal blokken en met houten stokken werd geprobeerd deze blokken om te gooien. Echt goed volgen kon ik het spel niet. Op den duur lukte het om een gesprekje aan te knopen met een groepje twintigers dat aan het spelen was. De heren spraken geen Engels, de dames gelukkig wel. Zo kreeg ik een beetje een indruk van het spel. Nu hadden we die vakantie al aardig wat houten buitenspeelgoed voor ons dochtertje gekocht, dus ik besloot om eens op zoek te gaan naar dit spel. Als souvenir voor mezelf. En wellicht kon ik het het volgend jaar wel op een camping in Nederland spelen. Want dat onze volgende kampeervakantie in Nederland zou zijn, stond toen wel vast.
Thuisgekomen dus gaan zoeken op internet. Uit de spelregels begreep ik min of meer dat het spel niet "vikingespil" maar "kubb" heette. Dat leverde gelukkig een aantal zoekresultaten op. Uiteindelijk lukte het me om, via een vertaalprogramma Zweeds-Nederlands en via sites met spelregels in het Duits, een aardige vertaling te maken van de spelregels. Het spel kon gespeeld gaan worden! Met een vriend ging ik naar het speelveld bij ons in de wijk. Doos op z'n kop om alles eruit te gooien en... naast de speelstukken kwamen onderuit de doos ook de spelregels in het Duits en het Nederlands... Na een paar keer kubben was die vriend zo enthousiast geworden over het spel, dat hij het zelf ook wel wilde hebben. Voor als hij zelf ook weer naar de camping ging. Maar even op en neer naar Scandinavië zag hij niet zo zitten, in Nederland hadden we het spel nog nooit gezien, dus hij zei wel even naar de bouwmarkt te rijden, wat hout te kopen en het spel vervolgens zelf te maken. Ik had inmiddels de officiële spelregels gevonden op internet, zoals ze gelden op het WK (ja, er bleek zelfs een WK van te bestaan) op het Zweedse eiland Gotland en andere toernooien. In die spelregels stonden de maten van de speelstukken en werpstokken vermeld. Maar in de bouwmarkt begon hij toch stevig te twijfelen. Zo groot waren die blokken toch niet? En zo dik die werpstokken toch niet? Mijn spel maar eens nagemeten. Bleek dat ik een soort kinderversie had.
Sindsdien speel ik regelmatig kubb. Thuis in Oud-Beijerland (in de Hoeksche Waard) met steeds meer vrienden op het speelveld bij ons in de wijk of op de camping op vakantie. We zoeken zelfs de campings er op uit, dat er wel voldoende ruimte is op het veld om een kubbveld uit te kunnen zetten. En tja, dat 's avonds voor de tent onder de luifel zitten is er een beetje bij ingeschoten. Nu speel ik immers 's avonds, als de kinderen op bed liggen en dus niet geraakt kunnen worden door rondvliegende houten stokken en blokken, kubb. Maar voor een vakantieliefde heb je wel wat over, toch?
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Op zaterdag 19 februari 2011 gingen we met z'n drieën van KubbHW
naar het 
Eerste
zorg was een geschikte datum en een locatie. Op 3 oktober zou iedereen
van “team Blokkie Om” kunnen, dus dat zou inderdaad een mogelijke
datum kunnen zijn. Wel vroeg een aantal zich af of we niet beter het
toernooi in september konden houden, om zo een grotere kans op mooi
weer te hebben. Of zoals m’n zwager zei: “3 oktober is Leidens
Ontzet: altijd slecht weer. Maar het laatste weekend van september is
het Sasse dorpsfeest: altijd mooi weer!” Als locatie hadden we
recreatieterrein “De Oude Tol” in Oud-Beijerland uitgekozen.
Daar heb je én grasvelden die groot genoeg zijn (eerst veldjes
zitten Photoshoppen in een screendump van Google Maps, later erachter
gekomen dat het terrein toch iets meer glooiend was, dus maar echt ter
plaatse gaan meten) én er is een restaurant: handig voor je natje
en je droogje tijdens en na het toernooi, maar ook omdat we daar dan
gebruik konden maken van de toiletten. De laatste zaterdag van september
was het restaurant al afgehuurd voor een feestje, maar op zaterdag 3
oktober waren we van harte welkom. Overdag voor tijdens het toernooi
en ook om ’s avonds na afloop, met de teams die dat wilden, een
hapje te komen eten. Datum en locatie hadden we dus.
Wat
bleek het geval: We voldeden volgens deze mevrouw niet aan de eis “het
evenement omvat niet meer dan 2 straten”. Wij namen namelijk helemaal
geen straten in beslag, maar een grasveld. Haar redenatie dus: als je
helemaal geen straten in beslag neemt, moet je sowieso een vergunningaanvraag
doen. Ik probeerde haar nog uit te leggen dat dit klinkklare onzin was,
maar ik moest en ik zou ter plekke een vergunningsvraag indienen. Die
zou dan wel te laat ingediend worden, maar ze zou zich inspannen toch
op tijd dan de vergunning te verlenen. Ze hoopte dat dit zou lukken,
want ze moest natuurlijk nog wel advies inwinnen bij allerlei gemeentelijke
afdelingen en bij brandweer, politie en andere hulpdiensten. Met frisse
tegenzin begon ik aan het formulier. Vraag 1: hoeveel bezoekers verwacht
u? A. 100 tot 500, B. 500 tot 2500, C. meer dan 2500. “Euh, mevrouw,
we verwachten slechts zo’n 50 bezoekers. Dat zijn toch de aantallen
die op het meldingsformulier genoemd worden?” Maar nee, ik had
echt het verkeerde formulier ingevuld en ik moest echt dit evenementenvergunningsaanvraagformulier
invullen. De volle 7 kantjes.
Er
werd gespeeld in twee poules van zes teams. Enkele teams speelden al
jarenlang en gooiden met het grootste gemak de kubbs om, andere teams
hadden na zes beurten over en weer nog geen enkele kubb omgegooid. Soms
zelfs waren er teams waarin de ene speler de spelregels nog snel even
moest uitleggen aan z’n teamgenoten of teams die er achter kwamen
dat op een toernooi soms toch wat andere regels gelden dan bij het spelen
’s zomers op de camping. Het mocht de pret niet drukken, de sfeer
zat er al snel goed in.
Sommige
teams die uitgeschakeld waren, waren intussen naar huis gegaan. Maar
gelukkig waren er ook genoeg teams gebleven om naar de halve finales
en de finale te blijven kijken. Tussendoor, tijdens de halve finales,
was de partytent omgewaaid dus hebben we deze in allerijl af moeten
breken en, samen met de andere spullen van de wedstrijdtafel, op moeten
ruimen. Toen de finale afgelopen was, begon het zelfs weer te regenen.
Vlug dus alles in de auto geladen en met z’n allen het restaurant
ingedoken. Dat bleek intussen vol met eters te zitten, dus helemaal
gelukkig met deze invasie waren ze niet. Een leerpuntje voor de volgende
keer dus, voor bij de planning van de prijsuitreiking. Gelukkig bleek
in de hoek nog een tafel vrij en hebben we de prijzen nog uit kunnen
reiken. Een paar teams dronken nog even een biertje en gingen daarna
huiswaarts. Met enkele andere teams hebben we ’s avonds nog in
het restaurant gegeten, napratend over en proostend op een mooie dag.
En dan volgend jaar toch maar eind september?
Rekening
houdend met tennistoernooien, verjaardagen, enz. kwamen we uit op zaterdagmiddag
20 juni. Een week voor het toernooi. 's Ochtends heb ik nog even snel
de bedrukking op de shirts gestreken, zodat we 's middags in het shirt
konden spelen en op de foto konden. Het spelen ging best aardig, maar
of het goed genoeg zou zijn om wat potten te kunnen breken op het NK?
We hadden geen flauw idee. Wel wisten we dat de sfeer er alvast goed
in zat.
De
zoektocht begon. Nog best lastig, want ik wist niet hoe het spel heette.
In het stadje Bogense, waar onze camping was, ben ik alle winkels af
geweest en heb ik geprobeerd uit te leggen wat ik zocht. Echt begrijpen
deden ze me niet. Ze zeiden wel dat het waarschijnlijk een soort Viking
spel was, hadden ook best andere houten spellen voor me waarbij je met
houten blokken of houten ballen moest gooien, maar vinden wat ik zocht
deed ik niet. Tot de één na laatste dag van de vakantie.
Bij de campingwinkel bleek een grote doos te staan met wel 30 van die
spellen erin. En omgerekend voor maar zo'n 10 euro. "Vikingespil"
heette het dus. Inhoud van de doos: 10 klodser, 1 konge, 6 kastepinde,
4 hjørnepinde en gelukkig ook de spilleregler. Alleen wel slechts
in het Zweeds, Noors en Deens. En dat valt nog best tegen. Stapje voor
stapje begon ik meer van het spel te begrijpen, maar écht snappen
deed ik het nog niet. Het spel is in de doos gebleven. Thuis had ik
Google en zou ik eens gaan zoeken of ik de spelregels misschien kon
vertalen.